قفس

مرغ عشقي بودم ، در قفس بودنم                   آمدي جانم ربودي ، مانده ام بي قفسم

دل به تنهايي سپردام ، اما چــــــــرا                  در فضاي بي كسي از من ربودي قفسم

مشنو از من ، من كاروان تنــــهائيم                  بپـــــــرس از دل ، دل آزاد در قفســـــــــم

با تو گويم از غم تنهائيم ، امــــــــــا                  نشنــــــيده بگريختـــــي با دلم از قفسـم

تا كي توانم درد تنهايي ، ندانــــــم                   با تــــــــــــــــو آزادم ، مــــــن در قفســــم