آشنا

گويم از تو ، با تو بودن را ولـــــــــــــي                 كاش مي شد از تــــو با تو آشنـــــــا

من نمي دانم چرا اين قسمت است                  در مرگ زنـــدگي را قسمت اســــت

ازتو مي پرسم اي دل بيچــــــــاره ام                  تــــا به كـــي داري هواي آشنـــــــــا

در بــــــــــــــراي بودنم نيست بودني                  از غــــــــم تنهايــــي ام اي آشنــــــا

جدايــــــــي را قسمت كرد ، قسمتم                  از اين قسمت چه گويــم با قسمتم

سرشتــــــــم را كسي از سر نوشت                 زين پس آشنا هم مرا در غم نهــــاد

تا به تو گفتــــــــــــــــــــم دل ديوانه را                 مرا با دوري ات در هم نهادي آشنـــا